20 Ekim 2007 Cumartesi

Basık ağır gökyüzü tıpkı bir kabak gibi;
sıkıntının kurbanı ruhuma çökerken
ve ufuk kucaklayıp sonsuz gök çemberi
Geceden daha hazin kara bir gün dilerken

(...)

-Ve davulsuz, müziksiz, ağır ağır, upuzun
bir cenaze alayı geçit yapar usumda
umut ağlar, acımasız sıkıntının çektiği
kara bir bayrak dalgalanır kafatasımda

Hiç yorum yok: